Echa z konwencji – Romanówka

Drogo umiłowani przez Prawdę Bożą, Bracia i Siostry!

Z łaski Pana pragniemy się podzielić z Wami, drogie Braterstwo, radością, jakiej doznaliśmy na uczcie duchowej w Romanówce (pow. Chełm Lub.) w dniach 21-23 lipca 1967 r.

Bracia i Siostry zebrali się w dość licznym gronie z różnych stron kraju, o czym z chlubą możemy napisać, że byliśmy wielce zadowoleni i uradowani. W tych trzech dniach wysłuchaliśmy 14 wykładów z Pisma Św. wygłoszonych przez 8 mówców, którzy nas zebranych napominali do wytrwania w Prawdzie i w poświęceniu na wzór naszego Mistrza Jezusa Chrystusa. On dał nam przykład, jak cierpieć dla Prawdy i jak życie oddać za Prawdę.

Siedem osób (tj. 3 braci i 4 siostry) wyrazili swe życzenie, aby zupełnie oddać się Panu na służbę. Wyrazili tę chęć przez chrzest zanurzenia w wodzie według wzoru, jak uczynił nasz Pan w Jordanie. Życzymy im, aby Pan raczył im błogosławić, by mogli wiernie trwać w swoim poświęceniu.

Przy zakończeniu uczty Bracia i Siostry wyrazili swoje życzenie, aby przez łamy „Na Straży” podzielić się tymi uczuciami miłości z tymi, którzy nie mieli przywileju osobiście być z nami.

Pozdrawiamy Was, miłe Braterstwo oraz życzymy Wam wielu łask i błogosławieństw Bożych, aby Ojciec niebieski darzył Was opieką i pokojem, abyście przez wytrwanie w wierze stali się zwycięzcami i otrzymali życie wieczne, nieśmiertelne i część w pierwszym zmartwychwstaniu. Tego Wam z głębi serca życzymy, jak też i dla samych siebie.

Zbór Ludu Pana w Romanówce