The Herald
nr 2017/3

Dziś w proroctwach

Globalny kryzys emerytalny

A szósty wylał czaszę swoją na wielką rzekę Eufrat; i wyschła jej woda, aby można było przygotować drogę dla królów ze wschodu słońca – Obj. 16:12.

Siedem lat rekordowo niskich stóp procentowych poważnie pogorszyło kondycję finansową światowych funduszy emerytalnych. W Stanach Zjednoczonych, 1500 firm tworzących indeks giełdowy Standard & Poor’s posiada fundusze emerytalne, które w ujęciu ogólnym są finansowane w kwocie około 560 mld USD. Fundusze emerytalne stanowe i miejskie są głęboko zadłużone, a deficyt szacowany jest na 3,4 bln USD. Tylko w samym stanie Illinois odsetki od długu emerytalnego wynoszą 9,1 mld USD rocznie. Całkowita suma objęta odpowiedzialnością państwa (kwota należna za świadczenia nieobjęte aktywami obrotowymi) zbliża się do kwoty 130 mld USD.

W Wielkiej Brytanii, 350 największych aglomeracji w kraju posiada aktywa emerytalne w wysokości 950 miliardów USD, ale zobowiązania z tytułu płatności wynoszą 1,5 biliona USD. Z całkowitej liczby 5.945 systemów emerytalnych działających w kraju, 5.020 wykazuje znaczne deficyty. Zdaniem przedstawicieli Brytyjskiego Funduszu Ochrony Emerytur, utworzonego z myślą o ratowaniu programów emerytalnych, łączny deficyt wynosi 538 miliardów USD, choć w opinii ekspertów zewnętrznych jest on dwukrotnie wyższy. W Stanach Zjednoczonych odpowiednia Korporacja Korzyści Pieniężnych (PBGC) odnotowała całkowity deficyt w wysokości 76,4 mld USD. Programy PBGC od 2003 roku znajdują się w raporcie rządowym (GAO) programów wysokiego ryzyka. Prognozy PBGC wymagają nieznacznej poprawy w niektórych planach, ale w ciągu najbliższych 10 lat oczekuje się znacznego pogorszenia ich ogólnej sytuacji.

We Francji, zobowiązania emerytalne rządu wynoszą 3,5-krotność Produktu Krajowego Brutto (PKB). W Niemczech są ponad 3,2 razy większe od PKB. Sytuacja w Australii stanowi wyjątek – zobowiązania to zaledwie 10 procent PKB. W Hongkongu wpływy z funduszy emerytalnych w ciągu pięciu z ostatnich 15 lat były negatywne.

Brazylia wydatkuje przeciętnie 50 procent więcej na emerytury niż inne kraje rozwinięte jako udział w PKB, pomimo tego, że ma o połowę więcej populacji w wieku przekraczającym 65 lat. Od połowy XX wieku Brazylia doświadczyła spadku wskaźników płodności, co doprowadziło do zmniejszenia wzrostu liczby mieszkańców. Szacuje się, że grupa starszych obywateli Brazylii będzie stanowić coraz większą część populacji kraju. Na chwile obecną, mieszkańcy w wieku ponad 65 lat stanowią ponad osiem procent mieszkańców. Przewiduje się, że do 2050 r. ludzie w wieku powyżej 65 lat stanowić będą jedną czwartą populacji, co może prowadzić do problemów związanych ze zobowiązaniami emerytalnymi (obecnie wynoszą one 12 procent PKB), a także usługami zdrowotnymi. W Rio de Janeiro grupa emerytów wspieranych przez państwo jest większa, niż liczba urzędników. Na każdy oddział Policjantów w służbie czynnej pięciu jest na emeryturze, co stawia Rio w największym niebezpieczeństwie bankructwa.

Szybko starzejące się populacje na całym świecie radykalnie zmieniają równowagę między tymi, którzy pracują, a tymi, którzy znajdują się już na emeryturze. W 1950 r. najbogatsze gospodarki świata miały tylko 10 procent swoich populacji w wieku 65 lat i więcej. Obecnie stanowią one 25 procent, a do roku 2050 będą stanowić połowę populacji. Ten kryzys dotyka jednak tylko uprzywilejowanej części świata. W rozwijającym się świecie, miliardy ludzi w ogóle nie mają prawa do emerytury.

Zmiany na lepsze wątpliwe

Pierwszy znany system emerytalny pojawił się w Niemczech w 1883 roku, kiedy to hrabia Otto von Bismarck określił wiek emerytalny na 70 lat, a przeciętna długość życia ludzkiego wynosiła zaledwie 64 lata. Oznacza to, że większość osób umierała, zanim nawet mogła zacząć czerpać korzyści ze swojego prawa do emerytury, w związku z czym ich finansowanie nie było tak istotną kwestią. Dzisiaj w Hongkongu (najbardziej długowieczne społeczeństwo świata) mężczyzna, który idzie na emeryturę w wieku 65 lat, może spodziewać się, że będzie żył jeszcze co najmniej 16 lat, a jego żona jeszcze przez 22 lata. W czasach sprawowania rządów przez ostatnią administrację w Stanach Zjednoczonych, kwota należna stanom na finansowanie planów emerytalnych wszystkich publicznych systemów emerytalnych wzrosła z 650 miliardów do 1,3 biliona dolarów. Ponadto w ubiegłym roku prezydent zachęcił stany do wprowadzenia nowych systemów emerytalnych dla pracowników sektora prywatnego, którzy nie otrzymali świadczeń emerytalnych, wpisując je automatycznie do istniejących planów. W efekcie, niemal wszystkie budżety stanowe spiętrzyły długi emerytalne do łącznej wartości kilku bilionów dolarów, ponieważ założone zarobki na planach pozostały niezrealizowane. Według prognoz, w ramach budżetów stanowych zaplanowanych na 2017 rok, jedna czwarta wszystkich wydatków obejmie zobowiązania emerytalne. Na całym świecie aktywa emerytalne nigdy nie były tak wysilone jak dziś, a perspektywa dłuższego życia postępuje.

Tylko Jahwe zapewnia bezpieczeństwo

Z wyjątkiem tych, którzy umierają młodo, wszyscy stoją w obliczu niepewności związanej z wiekiem. Obecnie, głównym zmartwieniem rozwiniętych społeczeństw na świecie jest to, czy znajdą się odpowiednie fundusze na ochronę zdrowia i emeryturę. Wraz z każdym nowym kryzysem finansowym ta obawa wzrasta.

Biblia przewiduje, że obciążenia finansowe będą jedną z wielu wśród przyczyn upadku rządów na świecie, po zakończeniu żniwa Wieku Ewangelii. „Czy kto wychodził, czy kto przychodził, nie był bezpieczny od wroga, bo Ja podjudzałem wszystkich ludzi, jednych przeciwko drugim” (Zach. 8:10). Ponieważ dzisiejsze kryzysy finansowe stają się coraz bardziej regularne, kraje i populacje stają w obliczu utraty zdolności do zaspokojenia obecnych i długoterminowych zobowiązań. Jak udowodniły przykłady wydarzeń w krajach takich jak Grecja i Brazylia, pewność siebie powoduje rewolucję, a czasami anarchię.

Przez 6000 lat odkąd Adam pogwałcił prawo boskie, Bóg realizuje długoterminowy plan dla ludzkości, który pod żadnym względem nie będzie podobny do nic nie wartych obietnic polityków i postępów w programach socjalnych. Bożym celem jest uchronienie ludzkości od wyroku śmierci i zapewnienie jej pojednania, bezpieczeństwa i życia wiecznego.

Jedynym trwałym lekarstwem na przytłaczające problemy, z którymi zmaga się ludzkość, jest „Boży plan emertyalny”, objawiony w obietnicach Jego Słowa. Bóg zastąpi obecny system oparty na egoizmie takim, który będzie tego egoizmu pozbawiony. Przez 6000 lat człowiek dziedziczył karę śmierci z powodu nieposłuszeństwa wobec praw Bożych i grzechu pierworodnego w Ogrodzie Eden (1 Moj. 3:17). Bóg obiecuje, że każdy zmartwychwstały człowiek będzie miał okazję nauczyć się zasad Pana i jeśli okaże się posłuszny, otrzyma życie wieczne na doskonałej ziemi. W księdze Joba zostało napisane: „(…) zmiłuje się nad nim: wybaw go od zejścia do grobu, otrzymałem zań okup, to jego ciało odzyskuje młodzieńczą siłę, wraca do dni swojej młodości” (Job. 33:24, 25).

Te słowa mówią o przyszłym czasie, kiedy sprawiedliwość i prawda zwyciężą na ziemi, a ludzkość będzie świadkiem błogosławieństw Królestwa Bożego. Uciskani zostaną uwolnieni od grzechu, śmierci, procesu umierania, ziemskich tyranów. Izajasz mówi o błogosławieństwach dostępnych dla ludzkości w przyszłym Królestwie Chrystusa posługując się przykładem narodu Izraela. „Wtedy twoje światło wzejdzie jak zorza poranna i twoje uzdrowienie rychło nastąpi; twoja sprawiedliwość pójdzie przed tobą (…). Gdy potem będziesz wołał, Pan cię wysłucha (…)” (Izaj. 58:8,9). Gdy Izrael będzie działał zgodnie z zasadami Królestwa, będzie przykładem dla innych narodów. Kiedy okup zostanie zastosowany wobec ludzkości, uwolni ją od potępienia. „I żaden mieszkaniec nie powie: jestem chory. Lud, który w nim mieszka, dostąpi odpuszczenia winy” (Izaj. 33:24).

Nie będzie nieposłuszeństwa. Ludzkość pozna prawdę i sprawiedliwość, otrzyma cudowny dar życia na doskonałej ziemi, postępując zgodnie ze sprawiedliwymi drogami i okazując bezinteresowność i miłość do bliźnich.

W Księdze Objawienia zostało napisane: „I pokazał mi rzekę wody żywota, czystą jak kryształ, wypływającą z tronu Boga i Baranka. Na środku ulicy jego i na obu brzegach rzeki drzewo żywota (…), a liście drzewa służą do uzdrawiania narodów” (Obj. 22:1, 2). Kara za nieposłuszeństwo zostanie zniesiona przez Chrystusa: „I nie będzie nic przeklętego. Będzie w nim tron Boga i Baranka” (Obj. 22:3). W tym dniu, nikt nie będzie się zamartwiał swoim losem. Boży plan zapewni nam wszystko, czego będziemy potrzebować!