Dziś w proroctwach

Światowe systemy tracą zaufanie

Bądźcie poddani wszelkiemu ludzkiemu porządkowi ze względu na Pana – 1 Piotr. 2:13.

Krajobraz geopolityczny zmienił się dramatycznie od czasu ataków terrorystycznych na USA w dniu 11 września 2001 roku i światowego kryzysu finansowego z roku 2009. Wielki nacisk, jaki kładzie się na te dwa wydarzenia, doprowadził do dramatycznego rozwoju wypadków na całym świecie i zmienił postrzeganie tego, co jest uznawane za normalne. Nawet zanim zdarzenia te miały miejsce, świat z ostatnich pięćdziesięciu lat zmieniał się politycznie, społecznie, gospodarczo i religijnie.

Systemy polityczne stały się bardziej zróżnicowane, odzwierciedlając zmiany w globalnej władzy. Przykładowo, świat polityczny, kiedyś zdominowany przez osiem tzw. krajów uprzemysłowionych (G8), doczekał się podzielenia tej władzy między co najmniej dwadzieścia krajów uprzemysłowionych (G20). Ponadto, wiele systemów doświadczyło ciągłych niepokojów społecznych, kwestionujących dawne struktury autorytarne i demokratyczne. W roku 2013, Krajowa Rada Wywiadu rządu USA opublikowała raport „Globalne trendy 2030: Alternatywne światy”. Dwa z prezentowanych przewidywań są dość zaskakujące: (1) Żaden poszczególny kraj nie będzie mocarstwem (rządzącym lub dominującym w kontekście politycznym i społecznym), (2) dyfuzja władzy poprzez nieformalne sieci o zasięgu globalnym skutkuje odwróceniem władzy od Zachodu począwszy od roku 1750 i wprowadza erę „globalnej demokratyzacji”.

Systemy społeczne zostały powszechnie dotknięte znacznym wpływem zmian demograficznych. Jedną z najbardziej znaczących zmian jest względne rozmieszczenie ludności w poszczególnych krajach. Kraje rozwijające się stanowią obecnie większa część światowej populacji, notując wzrost z 68% w roku 1950 do 82% w 2010 roku. W tym samym czasie odsetek całej światowej populacji w krajach rozwiniętych zmniejszyła się z 32% w 1950 roku do 18% w 2010 roku.

Tempo wzrostu liczby ludności w całym świecie spada, przy czym w krajach rozwiniętych prawie że nie występuje (0,3%), zaś w krajach słabiej rozwiniętych osiągając poziom nieco ponad 1%. Wśród krajów najsłabiej rozwiniętych nie zanotowano spowolnienia wzrostu liczy ludności, a wskaźnik ten pozostaje na poziomie około 2,7% rocznego wzrostu.  Stabilizacji populacji, według Wydziału Ludności Departamentu Spraw Gospodarczych i Społecznych, towarzyszy ogólny proces starzenia się ludności świata na niespotykaną dotychczas skalę. Uważa się, że zjawisko to jest w znacznej mierze nieodwracalne (patrz: Population Division, DESA, ONZ).

Potęga gospodarcza przenosi się do pięciu tzw. gospodarek wschodzących, znanych jako BRICS: Brazylii, Rosji, Indii, Chin i Afryki Południowej. Od czasu załamania gospodarki finansowej USA w roku 2008, Stany Zjednoczone nie są już dłużej uważane za niekwestionowane globalne supermocarstwo i sojusznik z wyboru. Chociaż dominacja gospodarcza USA nadal jest znaczna, to jednak nierozwiązane kwestie, takie jak zadłużenie, deficyt budżetowy i zagrożenie niedotrzymania płatności odsetek, w połączeniu ze skandalami politycznymi, takimi jak podsłuchy telefoniczne, zmieniły obraz Stanów Zjednoczonych w oczach świata. Chiny już sięgają po status supermocarstwa, zaś pozostałe kraje BRICS budują swą silną gospodarczą pozycję. Nie jest jeszcze pewne, który kraj lub które kraje zdominują świat przyszłej gospodarki.

Podczas ostatniego półwiecza wpływ religii w większości krajów rozwiniętych znacząco zmalał; jedynie niewielka grupa dorosłych nadal uczęszcza tam regularnie do kościoła. W Wielkiej Brytanii, wiara w Boga spadła z 77% w 1968 r. do poniżej 50% obecnie. Nieznaczna większość Amerykanów uważa religię za „bardzo ważną” w ich życiu, w porównaniu z 70% w 1960 roku. Chociaż islam może być najszybciej rozwijającą się światową religią, to jednak współczynnik ten również maleje w krajach, gdzie rozwój gospodarczy przyspiesza. Przykładem może być sytuacja w Iranie, gdzie po obaleniu rządów Szacha władzą przejęli islamscy duchowni, lecz dziś wewnętrzne ciśnienie szybko modernizującego się irańskiego społeczeństwa redukuje wpływy islamskie, w szczególności w zakresie statusu kobiet.

Nieefektywne systemy

W ciągu ostatnich pięćdziesięciu lat, nastroje ludności świata się zmieniły. W 1972 roku, książka „Granice wzrostu” wywarła znaczny wpływ na ruch ochrony środowiska, ostrzegając przed światem, w którym coraz większa liczba ludności będzie oznaczać niewystarczającą produkcję żywności, rosnące zapotrzebowanie na zasoby skutkować będzie ich wyczerpaniem, zaś zwiększenie produkcji spowoduje zwiększenie zanieczyszczenia i doprowadzi do globalnego ocieplenia. Jednak poprawa technologii i globalne podejście do tych kwestii przyczyniły się do pewnego postępu w ich rozwiązywaniu. Przykładowo, na początku XX wieku, wydatki na problemy związane ze zdrowiem stanowiły zdumiewające 32% światowego produktu krajowego brutto (PKB), dzisiaj natomiast wydatki te zostały zmniejszone do 11%. Pomimo tego postępu w rozwiązywaniu problemów w skali makro, podstawowe kwestie życia wciąż pozostają zagadką:

  • 70% ludności świata żyje w krajach, w których istnieją największe restrykcje w zakresie religii,
  • ponad miliard ludzi nie ma odpowiedniego dostępu do bezpiecznej wody pitnej a prawie 3 miliardy nie ma dostępu do podstawowych urządzeń sanitarnych,
  • prawie miliard dorosłych osób nie potrafi czytać ani pisać,
  • 80% ludzi na świecie żyje za mniej niż 10 dolarów dziennie, zaś najbiedniejszych 40% przyczynia się zaledwie do 5% światowego dochodu.

Postęp zawiódł, jeżeli chodzi o najbardziej podstawowe kwestie dla większości ludności świata. Brak postępów wynika z ciągłego egoizmu, niezgody i nienawiści etnicznej w obrębie tej populacji. Dla tych, którzy nie mają czystej wody do picia lub nie potrafią czytać ani pisać, życie jest nadal trudne i niezadowalające. Choroba, ból i śmierć nadal są wspólnym dziedzictwem. Nienawiść i wojna zniszczyły szczęście ludzi i zburzyły spokój narodów.

Królestwo Boże zapewni trwałe rozwiązanie problemów

Bożym rozwiązaniem dla problemów ludzkości będzie rząd, który obejmuje każdego obywatela świata. W Piśmie Świętym Jahwe obiecuje stworzenie rządu – królestwa – które będzie wiarygodne, sprawiedliwe i uczciwe. „Albowiem dziecię narodziło się nam, syn jest nam dany i spocznie władza na jego ramieniu, i nazwą go: Cudowny Doradca, Bóg Mocny, Ojciec Odwieczny, Książę Pokoju. Potężna będzie władza i pokój bez końca na tronie Dawida i w jego królestwie, gdyż utrwali ją i oprze na prawie i sprawiedliwości, odtąd aż na wieki. Dokona tego żarliwość Pana Zastępów” (Izaj. 9:5-6).

Inne proroctwa zapewniają, że Boże Królestwo przyniesie ze sobą trwałe rozwiązania dla palących problemów ludzkości. Boży prorok Daniel, podczas swej niewoli, zinterpretował pewną wizję Nabuchodonozora, króla Babilonu. Wizja ta została zesłana królowi przez Boga, aby zilustrować proces, w jakim Królestwo Boże będzie stopniowo wypierać wszystkie inne rządy na świecie. W wizji tej, początek Królestwa Bożego został porównany do kamienia, który nabiera rozpędu, a następnie rozbija posąg z żelaza, brązu, gliny, srebra i złota. Kamień następnie urósł w wielką górę, wypełniając całą ziemię. „Jak to widziałeś, że od góry oderwał się kamień bez udziału rąk, rozbił żelazo i miedź, glinę, srebro, złoto. Wielki Bóg objawił królowi, co potem się stanie. Sen jest prawdziwy, a wykład jego pewny” (Dan. 2:45).

Prorok Izajasz również przyrównuje królestwo Boże do góry. „Pan Zastępów wyprawi wszystkim ludom na tej górze ucztę z tłustych potraw, ucztę z wystałych win, z tłustych potraw ze szpikiem, ze starych dobrze wystałych win” (Izaj. 25:6). Góra ta – albo inaczej, Królestwo – przyniesie ze sobą błogosławieństwo dla całego świata: „I stanie się w dniach ostatecznych, że góra ze świątynią Pana będzie stać mocno jako najwyższa z gór i będzie wyniesiona ponad pagórki, a ludy tłumnie będą do niej zdążąć” (Mich. 4:1).

Bóg ma plan, który na przestrzeni wieków powoli zmierza do zupełnej realizacji. Żyjemy dziś w świecie wielkiego postępu. Jednak nawet ten postęp zblednie w obliczu zmian, jakie nastaną gdy Bóg objawi się „wzdychającemu stworzeniu”. Wówczas to Boski Plan w pełni wejdzie w życie, względem każdego człowieka, celem zapewnienia pokoju, szczęścia i wiecznego życia. Finał Boskiego Planu będzie odpowiedzią Boga na modlitwę Chrześcijan: „Przyjdź Królestwo twoje, Bądź wola twoja, jak w niebie, tak i na ziemi” (Mat. 6:10).