„Błogosławiony Pan; na każdy dzień hojnie nas opatruje dobrami swemi Bóg zbawienia naszego”. Psalm 68:20
Umiłowani w Panu naszym Braterstwo i drodzy Czytelnicy. Radujemy się, że w dalszym ciągu mamy błogi przywilej trwać w społeczności i czerpać pokarm duchowy ze Słowa Bożego. Król Dawid wyraża wdzięczność Panu Bogu, że tak szczodrze udziela błogosławieństw swojemu ludowi. Jeżeli cielesny Izrael tak dużo zawdzięczał Panu Bogu, o ileż więcej tych powodów mamy dzisiaj my. Pomimo różnych trudności, które nas spotykają, w dalszym ciągu Pan nasz pozwala nam, abyśmy wzajemnie się pocieszali i spotykali przy Słowie Bożym. Możliwie, że czasami musimy zgodzić się na formę spotkań nieznaną nam wcześniej. Często nie możemy spotykać się osobiście i korzystamy z różnych środków technicznych. To może nasunąć na myśl Eliasza, któremu przez pewien czas kruki przynosiły chleb, a wodę pił z potoku. Takie jednak są obecne okoliczności. Jeżeli korzystamy z pokarmu pochodzącego od Pana, to zawsze będzie on nas wzmacniał duchowo. Eliaszowi wydawało się, że wszystko się skończyło, ale jednak Bóg dał mu jeszcze pociechę i pewien dział pracy. Tak i my prośmy Pana, abyśmy jeszcze mogli być pomocnikami w pracy dla Niego.
Są też i inne rezultaty obecnych okoliczności. Wielu z nas ma okazję zobaczyć braci i siostry, z którymi nie widzieli się już długi czas. Odżyły wspomnienia, zobaczyliśmy miłe oblicza i usłyszeliśmy swoje głosy. Jest to jednak pewnego rodzaju błogosławieństwo. Wiarą naszą pojmujemy, że te wszystkie próby i okoliczności, jakie obecnie spotykamy, niedługo się skończą. Jednak już dzisiaj błogosławieństwa, które otrzymujemy od Ojca Niebieskiego, znacznie przewyższają te niewielkie trudności. Do Abrahama Bóg powiedział: „jam tarczą twoją, i nagrodą twoją obfitą wielce” (1 Mojż. 15:1). Abraham zaufał Bogu całkowicie. Apostoł Paweł utożsamia Nasienie Abrahamowe z nami jako współdziedzicami obietnicy.
Mamy nadzieję, że artykuły, które są w tym numerze, będą dla nas wszystkich pociechą i przyniosą zbudowanie.