Na Straży
nr 1987/1

Echa z Kownencji

MAJDAN KOZIC GÓRNYCH, 11-12 LIPCA 1986

Dobry Bóg pozwolił nam urządzić duchową przystań dla braterstwa, na którą zjechało się z różnych stron kraju około 400 osób. Byli też obecni braterstwo z Francji i Kanady. Pan błogosławił nam obficie. Mogliśmy doświadczyć, że dobrotliwy jest Bóg – hojny dawca wszelkiego dobrego daru.

W przyjemnej, braterskiej atmosferze wysłuchaliśmy wykładów o następującej tematyce: „Nędznyż ja człowiek! Któż mię wybawi z tego ciała śmierci” (Rzym. 7:24), „Cudowny lekarz” (Izaj. 1:5-6, Rzym. 5:12-21), „To, co wiecznie będzie trwać” (Dan. 2:24), „Brzemię, które widział prorok Abakuk” (Abak. 2:1-6), „Przystojność i porządek” (1 Kor. 14:40), „Małe rzeczy” (Łuk. 16:10), „Bądźcie miłosierni, jako Ojciec wasz miłosierny jest” (Łuk. 6:36), „Odmiana” (Psalm 77:11). Jedna godzina przeznaczona była na zebranie świadectw, w którym wielu z braterstwa miało przywilej podzielić się z uczestnikami konwencji swoimi chrześcijańskimi przeżyciami.

Będąc odbiorcami nauk Słowa Bożego i rozlicznych błogosławieństw, dobrze czuliśmy się w tej społeczności. Toteż pragniemy wyrazić wdzięczność Bogu naszemu, oddając Mu chwałę i cześć, prosząc Go w gorącej modlitwie, aby uczta ta stała się wzmocnieniem wiary, a jej trwałym skutkiem była miłość oraz jedność zborów Pańskich.


KĘDZIERZYN-KOŹLE, 21 WRZEŚNIA 1986

W imieniu uczestników uczty duchowej, która odbyła się w Kędzierzynie-Koźlu, pragniemy podzielić się ze wszystkimi Czytelnikami „Na Straży” radością i błogosławieństwami, których doznaliśmy na tej konwencji.

Do licznie zgromadzonych braci i sióstr z prawie całego kraju przemawiali w następującej kolejności: br. J. Kopak – „Dążmy do tego, co służy pokojowi i ku wzajemnemu zbudowaniu” (Rzym. 14:19), br. Z. Kołacz – „Jest tu nauczyciel i woła cię” (Jan 11:28), br. D. Grudzień – „Obrazowe znaczenie historii Samsona” (Sędz. 12-16), br. A. Zajda – „Nauczę cię drogi doskonałej, abyś mógł przyjść do mnie” (Psalm 101:2). Wysłuchaliśmy także kilku pieśni duchownych w wykonaniu chóru SELA.

Ostatnim punktem programu był pokaz pt. „Dla tej przyczyny…”, przeznaczony dla publiczności.

W pamięci zachowamy słowa zachęty, napomnienia i nauki z wysłuchanych wykładów, a także wdzięczność dla Pana Boga za to, że pobłogosławił nasze starania w zorganizowaniu tej konwencji. Wyjechaliśmy wzmocnieni mocą braterskiej społeczności i miłości, jaką obdarowali nas uczestnicy i organizatorzy zgromadzenia.


ANDRYCHÓW, 12 PAŹDZIERNIKA 1986

„Słowo Twoje jest pochodnią nogom moim” – to słowa 119 Psalmu, które były umieszczone na scenie Zakładowego Domu Kultury w Andrychowie, gdzie przy łasce i pomocy Bożej urządziliśmy ucztę duchową dla drogiego nam braterstwa. Bracia i siostry dość licznie zgromadzili się, aby słuchać Słowa Bożego i uwielbiać naszego dobrego i wielkiego Ojca Niebieskiego pieśniami i modlitwą.

Pierwszym tematem usłużył br. J. Miksa: „Albowiem musimy się wszyscy pokazać przed sądową stolicą Chrystusową” (2 Kor. 5:10). Następnie usłużył br. D. Kopak na temat: „Ale jako się działo za dni Lotowych, tak będzie za dni Syna Człowieczego” (Łuk. 17:26-32). Końcowe słowa tego wykładu – „Pamiętajcie na żonę Lotową!” – na długo zostaną w naszej pamięci jako ważkie napomnienie dla ostatka Kościoła. Trzecim mówcą był br. M. Szwed. Swój wykład zatytułował: „Sprawa człowieka z Bogiem” (Ijoba 5:8). Br. W. Bywalec za podstawę swego wykładu wybrał tekst z Proroctwa Jeremiasza 20:7-9: „Płonący ogień w naszym sercu” (Jer. 20:7-9). Jako ostatni usłużył br. H. Kamiński wykładem z Listu do Żydów 8:1 (Żyd. 8:1). I tak zakończyła się nasza miła społeczność.

W godzinach wieczornych zorganizowany był dla publiczności program słowno-muzyczny pt. „Mój Wielki Bóg” w wykonaniu chóru SELA.


CHRZANÓW, 19 PAŹDZIERNIKA 1986

„Pan nie zwleka z dotrzymaniem obietnicy” – to słowa, które przez cały niedzielny dzień odpoczynku ożywiały nasze serca i pokrzepiały umysły podczas uczty duchowej, jaka miała miejsce w pięknej sali Chrzanowskiego Ośrodka Kultury i Sportu. Do naszych glinianych naczyń zaczerpnęliśmy znów wiele błogosławionych rad i wskazówek udzielonych nam przez pięciu braci starszych w wykładach z Pisma Świętego. W tym szczególnym roku i miesiącu wspomnieliśmy też o historii i dziele wielkich reformatorów chrześcijaństwa. Wspólnie uwielbialiśmy Boga modlitwami, chwaliliśmy Go pieśniami, i to nie tylko tymi śpiewanymi przez całe zgromadzenie, ale i przez grupę dzieci, dla których zorganizowano „szkółkę”, oraz przez młodzież z chóru SELA.

Warto też wspomnieć, że dwa ostatnie wykłady – „Tajemniczy Plan Wieków” „Niebiańskie Powołanie” przeznaczone były szczególnie dla publiczności, którą przez dwa kolejne dni zachęcano do uczestnictwa w niedzielnym nabożeństwie. W piątek przed konwencją był prezentowany program słowno-muzyczny pt. „Mój Wielki Bóg”, a w sobotę – pokaz „Dla tej przyczyny”. Choć nie ma już dziś tak wielu serc chętnych do słuchania Prawdy, to jednak, pomni na nakaz głoszenia Słowa Bożego „w czas albo nie w czas”, pragniemy nawet dla kilku osób opowiadać radosną Nowinę Królestwa. Podobne cykle wykładów ewangelizacyjnych zorganizowano w minionym roku dwukrotnie w Białymstoku oraz w Krakowie.