The Herald
nr 2014/6

Na początku

Biblijni bohaterzy

Apostoł Paweł zachęca nas w Liście do Żydów aby czytać historie wiernych mężczyzn i kobiet z przeszłości i szukać w nich wartościowych przykładów i lekcji. Wiara była główną siłą napędową w ich życiu; ale jak aktywowali oni tę wiarę, w jaki sposób byli oni w stanie przejawiać ją w każdym aspekcie swojego życia? Niektóre z najcenniejszych skarbów w Piśmie Świętym to przykłady tych, którzy prowadzili życie dla Boga.

„Indywidualne zadania” to tytuł analizy życia Noego i Mojżesza. Siła przekonania Noego została pokazana tym, że poświęcił sto lat swojego życia przygotowując się do czegoś, w co inni nie wierzyli. Pokora Mojżesza została pokazana w ten sposób, że ufał Bogu mimo tego, że nie ufał samemu sobie.

„Prawdziwe chrześcijańskie życie” to analiza postawy Dawida i stanu jego serca, które może być wzorem i dla nas. Kiedy Dawid był pasterzem, zachowywał się jak król, a gdy już był królem, to nadal pozostał pasterzem. Walka Dawida między tym, co uznawał za dobre, a tym, czego pragnęło jego ciało, jest przestrogą dla wszystkich, którzy chcą żyć według ducha.

„Rachab, Debora, i Rut” to artykuł analizujący historie trzech bardzo różnych, wiernych kobiet; ich nadziei, marzeń i realiów życia. W jaki sposób ich chropowaty indywidualizm został użyty przez Boga? Jak udało im się pozostać wiernymi wobec pragnienia służenia Bogu, pomimo wielkich trudności?

„Właściwe miejsce i właściwy czas” to próba spojrzenia na sytuacje życiowe Marii, Marty, Marii Magdaleny, Lidii i Pryscilli. Autor opisuje drobne wydarzenia, które mogły uczynić je silniejszymi albo zupełnie je złamać. W jaki sposób każda z nich traktowała Jezusa i Ewangelię? Co każda z nich była w stanie ofiarować, aby tylko Ewangelia mogła być szerzona?

„Urodzony w pewnym celu” to opis życia i działalności Jana Chrzciciela, który ogłosił przyjście Mesjasza przy końcu Wieku Żydowskiego. Możemy w jego historii doszukać się wzorów dla naszego życia i dzieła opowiadania o przyjściu Mesjasza przy końcu Wieku Ewangelii. Jakich cech charakteru poszukuje Bóg u swoich sług? Ten artykuł to kopalnia skarbów ukrytych dla nas w trudnej rzeczywistości życia Jana Chrzciciela.

„Dwie strony wiary” to porównanie i przeciwstawienie powołania i życia apostoła Piotra oraz apostoła Pawła. Piotr i Paweł to dwa wielkie wzory temperamentu i charakteru ludzi, których powołuje Bóg, aby byli częścią Kościoła Wieku Ewangelii. Jeżeli jak w przypadku Piotra, Bóg wzywa nas poprzez natchnienie, wówczas będzie rozwijać naszą wiarę poprzez poznanie. Jeżeli natomiast Bóg powołuje nas tak jak apostoła Pawła, poprzez poznanie, wówczas dostarczy nam inspiracji, abyśmy uzupełnili naszą wiarę również o miłość.

Na początku

I stanie się z Babilonem, perłą królestw, chlubą i dumą Chaldejczyków, to, co się stało z Sodomą i Gomorą, które zniszczył Bóg. — Izaj. 13:19

Nabuchodonozor nie tylko uczynił z Babilonu najwspanialsze miasto bliskiego wschodu, ale także rozszerzył obszar jego panowania od krańców Egiptu aż po granice Indii. Imperium Babilońskie zdominowało większą Mezopotamię na siedemdziesiąt lat. Wówczas to rosnąca w siłę Medo–Persja pod przywództwem Cyrusa i Dariusza zaatakowała samo serce imperium. Odwracając bieg potężnej rzeki Eufrat i przekraczając mury obronne suchym korytem rzeki obalili oni potężne imperium i samo miasto w ciągu jednej nocy.

Pomiędzy niewolnikami uwiezionymi w Babilonie było wielu Izraelitów wziętych do niewoli przez najeźdźcze armie pół wieku wcześniej. Cyrus, stojący na czele nowej władzy, wydał edykt na mocy którego mogli oni wrócić do ziemi izraelskiej. To właśnie ten powrót jest tematem przewodnim niniejszego wydania.

Pierwszy artykuł: „Powstanie i Upadek Babilonu” pokazuje zarys historyczny omawianych wydarzeń, opisując sytuację geopolityczną szóstego wieku. Zachariasz i Aggeusz zachęcali lud Izraelski do powrotu, do odbudowy starożytnej świątyni i swych miast. Przesłanie, które przekazują, omówione zostało w kolejnych dwóch artykułach.

Pierwszy powrót z niewoli omawia reakcje jakie wywołał edykt wydany przez Cyrusa oraz początki powrotu Żydów do ziemi ojczystej. Ich pierwszym dziełem była odbudowa Świątyni, która okazała się być bardzo skromną budowlą w porównaniu ze wspaniałą Świątynią Salomona, zniszczoną przez armię Nabuchodonozora. Prace nad jej odbudową, opisane w trzecim rozdziale Księgi Ezdrasza, są przedmiotem szczegółowego studium zatytułowanego „Odbudowa Świątyni”.

Pierwszoplanowymi postaciami w dziele odbudowy byli Ezdrasz, pełniący funkcję kapłana oraz Nehemiasz – administrator. Opis tych postaci oraz ich dokonania stanowią treść artykułu „Mężowie z Poczuciem Celu”.

Ostatni artykuł zatytułowany „Mistyczny Babilon” opiera się w znacznej części na pismach Jeremiasza oraz na Objawieniu Św. Jana. Sugeruje on istnienie powiązania pomiędzy wydarzeniami z szóstego wieku przed Chrystusem, a podobną ucieczką z religijnego ucisku, jaka jest udziałem prawdziwych Chrześcijan współcześnie.

Naszym pragnieniem jest, aby nie tylko przybliżyć Czytelnikom pasjonujący fragment historii, lecz także aby zachęcić ich na podstawie zapisów Nowego Testamentu do opuszczenia mistycznego Babilonu.